cucinamania

เขารัง - ทุ่งคากาแฟ

2010-02-27T00:15:00.000-08:00

มื้อเย็นของการเดินทางวันแรก เราได้ถึงภูเก็ตแล้ว หลังจากที่แวะโรงแรม (กว่าจะหาเจอ)

เจ้า GPRS ของพี่อู๋พาวนซะรอบเมือง ทางคณะจึงตัดสินใจว่า จะขอล้างหน้าล้างตาก่อน

สลัดใบหน้าหมองคล้ำ พี่จุ๊บขออาบน้ำเลย เพราะร้อนมาทั้งวัน

หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จสรรพ

ก็มุ่งหน้าสู่เขารัง ซึ่งบนยอดเขานั้น มีร้านอาหารชื่อดัง

เขารังนั้นเป็นเนินเขาเตี้ย ๆ อยู่ด้านหลังตัวเมืองภูเก็ต เดิมชื่อ "เขาหลัง"

เพราะเปรียบเสมือนหลังบ้านหรือหลังเมืองของจังหวัดภูเก็ต

เป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์พระยารัษฏาณุประดิษฐ์ อดีตสมุหเทศาภิบาลมณฑลภูเก็ต

ซึ่งทั้งจั๊บ และ พี่นิ ได้เจอในเว็บท่องเที่ยว

และหนังสือทำอาหารแนะนำไว้ จึงไม่พลาดที่จะขอชิม (แต่ต้องจ่ายเงินนะ)

ว่าจะสมคำโฆษณาสักเพียงไหน

อ่านป้ายแล้วก็การันตีความขลังเชียว เปิดมาตั้ง 37 ปีมาแล้ว (ก่อนผู้เขียนจะเกิดอีก)

เมนูเค้าก็เท่ห์ไม่เบานะครับ ทำเป็นเหมือนกรอบรูปไม้ ตอนแรกผู้เขียนเห็นตั้งกองอยู่บนโต๊ะ

นึกว่าสินค้าโอท๊อป 555+

อันนี้อะไรแล้ว นึกชื่อตั้งนาน กาแฟคาลัวร์ ครับ เป็นกาแฟใส่ไอศรีมช๊อคโคแลตชิพ (มั้ง)

แต่ที่ตัดสินใจสั่งคือ ใส่เหล้าด้วยครับ หึหึ

อันนี้คือ ชาร้อนครับ ที่นี่เค้าเรียกกันว่า "เซล๊อง"

ไก่ต่อใบเตย (พี่สาวแอบกระซิบว่า ไม่อร่อยเลย)

ปลากระบอกต้มขมิ้น

ผักเหลียงผัดวุ้นเส้น

ปลามงนึ่งมะนาว

มาถึงภูเก็ตทั้งที ต้องทานอาหารขึ้นชื่อสักหน่อย "น้ำพริกกุ้งเสียบ"

ตบท้ายด้วย ของหวาน กล้วยหอมชุบแป้งทอด

เสริฟพร้อมน้ำจิ้มคาราเมลร้อน ๆ หอม ๆ หวาน ๆ

อนุสาวรีย์พระยารัษฏาณุประดิษฐ์

ฮัลโหล ฮัลโหล ที่นี่เขารัง ทราบแล้ว.........เปลี่ยน

ห้องเตียงเดี่ยวโรงแรมอรนิชา ราคา 700 บาท (โดยประมาณ) ก็ดูดีนะครับ

ผู้เขียนยืนยันว่า สภาพโรงแรม สะอาด บรรยากาศดี ห้องก็น่าอยู่ ตกแต่งเริศ

ไม่เชื่อก็ดูจากรูปเอาเอง

ห้องน้ำก็ดีนะครับ ถือว่าเกินคาดกว่าที่คิดไว้ ตอนแรกคิดว่าสภาพจะเหมือนเกสท์เฮาส์ทั่วไป

ท่าปอมคลองสองน้ำ

2010-02-26T23:10:00.000-08:00

อยู่ที่ ต.เขาคราม เนื่องจากเป็นมือใหม่ และสถานที่ตั้งไม่ได้อยู่ริมถนนหลัก

ทำให้การเดินทางไปถึงจุดหมาย ณ.ที่แห่งนี้ค่อนข้างทุลักทุเล

อาศัยถามทางจากร้านรวงข้างทาง

ชาวบ้านแถวนั้นน่ารักมากครับ ไม่รีรอที่จะบอกเส้นทางด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

ต้อนรับนักท่องเที่ยว ทำให้รู้สึกประทับใจกับการหลงทางครั้งนี้มาก

เส้นทางศึกษาธรรมชาติป่าท่าปอมคลองสองน้ำ เป็นเส้นทางสายสั้น ๆ

เป็นสะพานไม้ยกระดับที่มั่นคง

ระยะทางเพียง 700 เมตร เท่านั้นครับ ใช้ระยะเวลาเดินราว 45 นาที

ท่าจะเพลิดเพลินกับป่าไม้ ลำธารที่ใสจนมองเห็นพื้นทรายข้างล่าง

เงยหน้าขึ้นไปไกล ๆ ก็จะเห็นภูเขาเขียวขจี เหมาะสำหรับท่านที่ชอบธรรมชาติอย่างแท้จริง

น้ำในคลองนี้ เป็นน้ำเค็มและน้ำจืดไหลมาบรรจบกัน น้ำทะเลซึ่งเป็นน้ำเค็ม

มีความหนาแน่นมากกว่า จึงไหลอยู่ใต้น้ำจืด

เจ้าหน้าที่แอบกระซิบเรามาว่า ถ้าอยากเห็นน้ำขึ้นเต็มที่ ให้มาในวันขึ้น 1-2-3 ค่ำ

เวลา 10 โมงเช้า

เปิดทำการเวลา 8.00-17.00 ค่าเข้าชม เด็ก 5 บาท ผู้ใหญ่ 10 บาท

แผนผังของทางเดิน พี่เจ้าหน้าที่บอกเราว่า บริเวณทางเดินมีจุดหนึ่งที่เป็นรูป 6 เหลี่ยม

เป็นสัญลักษณ์ว่าจุดนั้นเป็นจุดที่น้ำเค็มไหลมาบรรจบกับน้ำจืด

เรียกว่าเป็นจุดนัดพบของคลองสองน้ำเลย

เดินไปยังไม่ถึง 10 เมตร คณะก็เจอกับต้นไม้ที่ล้มครับ แต่เค้าไม่ผลักไปไว้ข้างทาง

ผู้เขียนเจอดอกอะไรไม่ทราบ เต็มไปหมด สอบถามภายหลังถึงทราบว่า

มันเป็นดอกของต้น "ชมพู่น้ำ"

ธารสวย น้ำใส จริง ๆ ใช่ป่ะครับ

ทัศนีย์ภาพรอบ ๆ เต็มไปด้วยภูเขาและป่าไม้

สภาพทางเดินครับ

มั่นใจได้ว่ารองรับน้ำหนักอันหนักหน่วงของนักท่องเที่ยวขาใหญ่ได้สบายมาก

และแล้วก็ถึงเส้นชัย

บอกลาท่าปอม มุ่งสู่ภูเก็ต (ต้องผ่านพังงาก่อนนะ)

แวะปั้มที่พังงา โอยขอบอกว่า ชอบจังหวัดนี้มาก ขับไปไหนก็เจอแต่เขา เขา และเขา

ปั้มริมเขา

เขาอีกแล้ว เสียดายที่อยู่บนรถ ที่ใต้ของเขานี้มีฮวงซุ้ยครับ

(แอบซุบซิบว่าสงสัยเป็นของตระกูลดัง)

ก็เล่นสร้างอยู่ริมถนนใหญ่ แถมทำเลดีอีกตะหาก ป้ายก็ทำจากหินอ่อนสวยงาม)

ภารกิจต่อไป เจอกันที่เขารัง ภูเก็ต

หาดนพรัตน์ธารา

2010-02-26T07:24:00.000-08:00

เดิมชาวบ้านเรียกว่า "หาดคลองแห้ง" เป็นชายหาดที่มีความยาวเกือบ 3 กิโลเมตร

หาดทรายที่ยาวลงไปจนถึงเกาะเขาปากคลอง เปรียบเสมือนว่าเราสามารถเดินเท้าเปล่าข้ามทะเล

ไปยังอีกเกาะนึงได้เลยครับ และที่นี่เองเป็นจุดที่เราวางแผนไว้ว่าจะมาทานอาหารกลางวันที่นี่

(แม้ว่าตอนที่มาถึงจะเป็นเวลาบ่ายโมงกว่าแล้วก็ตาม)

ลงจากที่จอดรถได้ ด้วยอดใจกับภาพหาดทรายและลมพัดที่มาจากทะเลไม่ไหว

แม้จะหิวไส้ขาด ก็ขอเดินไปกดชัตเตอร์สัก 3 ภาพ ก่อน

รอยดำ ๆ ที่หาดทรายที่คุณเห็นก็คือพื้นทรายภายหลังน้ำลดนะครับ

จะเห็นได้ว่ายาวไปจนถึงเกาะที่อยู่ใกล้ ๆ เลย

มื้อนี้ เราจะมาฝากท้องกันที่นี่ครับ "ครัวธารา" ดูสภาพจากหน้าร้านตกแต่งน่ารักดี

มีต้นไม้ ดอกไม้ด้วย พอเข้าไปก็สะอาดดีครับ (แอบกระซิบก่อนว่าอาหารก็อร่อย)

บรรดากล้วยไม้ที่ทางร้านนำมาตกแต่งฝาผนัง ถึงแม้ว่าจะดูไม่ค่อยเป็นระเบียบสักเท่าไหร่

แต่เนื่องด้วยเจ้าของบล๊อคก็เป็นคนนึงที่รักกล้วยไม้เป็นชีวิตจิตใจ จึงให้ 10 คะแนนเต็มไปเลย

เนื่องจากหิวจนตาลาย ทำให้การถ่ายภาพอาหารบางอย่าง อาจจะไม่ทันนะครับ

(คือแร้งลงก่อน กว่าจะนึกขึ้นได้ก็เกือบหมดจาน)

ปลากระบอกต้มส้ม รสเด็ด เปรี้ยว หวาน กลมกล่อมมากครับ (โดยส่วนตัวไม่ชอบทานปลานะ)

แต่มื้อนี้ยกให้เลย

ปลาหมึกไข่นึ่งมะนาวครับ (ถ่ายไม่ทันนะ) รสชาติดีนะครับ เสียตรงที่ว่า ปกติเวลาไปทานที่อื่น

ไข่ปลาหมึกจะเต็มท้องและแน่น แต่ที่นี่ดูไม่ค่อยเต็มตัวสักเท่าไหร่ แต่รสชาติเยี่ยมมากครับ

สภาพหลังสงครามใกล้สิ้นสุดครับ อันประกอบด้วย ปลาทรายทอดกรอบ กินได้ทั้งตัวเลย

เพิ่มแคลเซี่ยม ไข่เจียวกุ้งสับ และ ผัดผักเหลียงครับ (อร่อยมากและหาทานได้ยากเช่นกัน)

ตบท้ายด้วย หมูแดดเดียวครับ รสชาติกลมกล่อม (เออ สรุปแล้วอร่อยทุกอย่าง)

ไม่ได้หิวจนตาลายนะ อร่อยจริง ๆ

กินเสร็จแล้วเช็คบิล ก็สะพายกล้อง จ้องจะถ่ายแต่คนเดียว

(ไม่ได้เหลือบไปมองพี่ ๆ เลยว่าเดินตามมาหรือเปล่า)

ส่วนตัวจั๊บอยากเดินไปให้ถึงเกาะตรงหน้าครับ)

ถ่ายให้เห็นชัด ๆ กับจุดหมายปลายทางข้างหน้าของจั๊บ

ใกล้เข้ามาแล้วครับ

ด้านขวามือของผม

เย้ๆๆ ถึงจุดหมายแล้วครับ จริง ๆ ก็เป็นเกาะหินปูนธรรมดาเอง มีเปลือกหอยทับถมกันเป็นชั้น ๆ

บริเวณรอบ ๆ เกาะ

ถ่ายจากด้านหลังเกาะซึ่งเริ่มจะมีน้ำเจิ่ง ๆ แล้ว คิดว่า น่าจะเดินไปเกาะด้านหลังได้อีก

เพราะว่าผู้เขียนเห็นว่ายังมีฝรั่งเดินอยู่แถวเกาะถัดไป (ในรูปสุดท้ายอยู่เลย)

น้ำก็แค่ประมาณน่องอ่ะ แต่ขี้เกียจแล้ว เพราะพี่สาวที่อยู่ที่หาดโทรมาตามแล้ว

เพราะว่าเราต้องไป ท่าปอม คลองสองน้ำต่อ

โขดหินของเกาะ คิดว่าน่าจะเป็นเปลือกหอย

อันนี้ถ่ายจากเกาะไปยังชายหาด กว้างม๊ากๆๆๆ

เจอกันใหม่ที่ท่าปอม

น้ำตกร้อนสะพานยูง(น้ำตกร้อนคลองท่อม) Hot Spring

2010-02-18T03:00:00.000-08:00

อยู่บริเวณบ้านบางคราม-บ้านบางเตียว

อ.คลองท่อม จ.กระบี่

บริเวณน้ำตกนี้เป็นป่าที่ราบต่ำสุดท้ายของประเทศไทย ซึ่งเป็นที่อยู่ของสัตว์ป่า

ระบบนิเวศน์บริเวณนี้มีความสมบูรณ์

น้ำตกแห่งนี้มีความพิเศษจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติสร้าง สายน้ำจะมีความร้อน

กระจัดกระจายอยู่ทั่วบริเวณ อุณหภูมิประมาณ 40-42 องศาเซลเซียส

ซึ่งเหมาะแก่การเข้ามาพักผ่อนหย่อนใจ โดยรอบจะปกคลุมด้วยพันธุ์ไม้เขียวขจีร่มรื่น

อากาศเย็นสบาย สำหรับท่านที่ต้องการความอบอุ่นและการบำบัดความเมื่อยล้า

เกี่ยวกับโรคทางผิวหนังสถานที่แห่งนี้สามารถช่วยบันเทาได้บ้าง

ลักษณะลักษณะสายน้ำไหลลดหลั่นผ่านเป็นชั้นๆ ผ่านหินปูนถัดลงมาเป็นระยะ

เหมาะแก่การลงแช่น้ำพร้อมชมทิวทัศน์ที่สวยงามไปพร้อมๆ กันด้วย

ธารน้ำร้อน (บริเวณนี้ห้ามเล่นน้ำ)

บริเวณนี้เราจอง

น้ำตกร้อนไหลลงสู่คลองท่อม

น่าจะเป็นป้ายบอกปริมาณแร่ธาตุ

อยากน่ารัก

บางคนเชื่อว่า น้ำพุร้อนจะช่วยคืนความหนุ่มสาวให้แก่ผู้ที่ได้อาบหรือแช่

บริเวณอีกด้านนึงของน้ำตกร้อน จะเป็นบ่อน้ำร้อนกลางแจ้ง สามารถลงไปแช่ตัวได้เหมือนกัน

เหมาะสำหรับผู้ที่อยากหลีกหนีความพลุกพล่านของอีกด้านที่มีทั้งบ๊อกเซอร์ บิกินนี และ จีสตริง

เต่าร้างเป็นพืชตระกูลปาล์ม นิยมปลูกไว้เพื่อความสวยงาม

เป็นที่ระลึกว่าพวกเราได้มาถึงที่นี่แล้ว

สระมรกต (emeral pool)

2010-02-17T22:53:00.000-08:00

สระมรกตเป็นเพียงจุดหนึ่งในบรรดาสถานที่ท่องเที่ยวภายในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า

เขาปะ-บางคราม ซึ่งเท่าที่ผู้เขียนจำได้ก็จะมี สระมรกต ศาลฤาษี สระน้ำผุด น้ำตกโตนเตียว

สระแก้ว และยังมีถ้ำอีก

เนื่องจากผู้เขียนไม่มีเวลามากพอที่จะเที่ยวในสถานที่แห่งนี้ได้หมด

(จริง ๆ แล้วสังขารคือปัจจัยหลัก)

เมื่อจอดรถเสร็จก็มีพนักงานมาเก็บเงินค่าจอดรถ หลังจากนั้นก็เดินไปถึงด่านเก็บเงิน

ค่าผ่านทาง เด็ก 10 บาท ผู้ใหญ่ 20 บาท ระยะทางจากด่านเก็บเงินไปถึงสระมรกต

เป็นระยะทาง 800 เมตร

ระหว่างทางก็เต็มไปด้วยต้นไม้ที่ผู้เขียนไม่มีโอกาสรู้จักชื่อเลย

ว่ากัน ๆ ที่นี่เป็นแหล่งสุดท้ายที่พบนกเงือก

ถ่ายจากที่จอดรถไปยังทางเข้าเบื้องหน้า

ซุ้มประตูทางเข้า

ทุกคนดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่า

ลำธารเล็ก ๆ บริเวณทางเข้าที่ไหลมาจากข้างใน

เริ่มจะเมื่อยแล้วนะ 800 เมตรทำไมไกลจัง เค้าวัดผิดหรือเปล่าเนี่ย

สองข้างทางและทางข้างหน้า

บรรดาดอกไม้ริมทางทั้งหลาย

เถาวัลย์ห้อยลงมาแถมมีบ่วงด้วย ขอโหนเล่นสักหน่อย

คะ คะ คะ ครึ่งทางแล้ว เล่นเอาลิ้นห้อยเลย

และแล้ว ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่ไหน?

เราก็มาถึงทางเข้าบริเวณของสระมรกตแล้ว

แวะถ่ายรูปที่ป้ายคำขวัญซะหน่อย

สระมรกตนี่แค่เบาะ ๆ นะครับ เป็นจุดแรกที่ท่านเข้าไปถึง หลังจากระยะทาง 800 เมตร

ที่แสนจะยากเย็น

จึงลงความเห็นว่า ไม่ควรเดินต่อไปจุดอื่นอีกแล้ว ไม่เช่นนั้นอาจจะต้องถูกหามออกมาได้

เขียวสมชื่อสระมรกตมั๊ยครับ มีเกล็ดความรู้เล็ก ๆ น้อย ๆ มาฝากครับ

เค้าบอกว่าน้ำในสระมรกต พุ่งขึ้นจากใต้ดินผ่านชั้นหินปูน

ซึ่งมีแคลเซี่ยมคาบอร์เนตสูง มีคุณสมบัติเป็นด่าง ทำให้สารแขวนลอยที่อยู่ในน้ำตกตะกอน

นี่เองเป็นสามารถให้น้ำสะอาด

ถึงอย่างนั้นก็ไม่เหมาะแก่การบริโภคเพราะจะทำให้เกิดนิ่วได้ และสีที่เกิดขึ้นในบ่อน้ำ

ก็เกิดจากสาหร่ายที่อยู่ในน้ำนั่นเอง

ผู้เขียนลองเดินขึ้นไปเรื่อย ๆ ก็พบแหล่งที่มาซึ่งเป็นร่องน้ำหลาย ๆ จุดไหลลงสู่สระมรกต

ไหน ๆ ก็ตั้งใจลงทุนเขียนบล๊อคกันแล้ว ขากลับจะใช้เส้นทางเดิมนะเหรอ เมินซะเถอะ

ผู้เขียนและคณะ (พี่จุ๊บขอใช้เส้นทางเดิม) เพราะเส้นทางใหม่ (ไกลกว่าเดิม)

ใช้ชื่อสวยหรูว่า "เส้นทางศึกษาธรรมชาติ สระมรกต - ทุ่งเตียง"

มีระยะทาง 1400 เมตร (งานช้างเลยเนี่ย)

ระหว่างทางจะได้พบกับสระแก้ว ซึ่งใหญ่กว่าสระมรกต แต่คงไม่น่าเล่น

(เพราะไม่มีใครมาลงเล่นน้ำบริเวณนี้)

ขอพักเหนื่อยแป๊บนึง บรรยากาศรอบ ๆ สดชื่นจริง ๆ นะครับ

เชิญชวนผู้อ่านให้มาเที่ยวเชิงอนุรักษ์แบบนี้ก็ดีนะครับ

สระแก้วที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางป่าไม้ระหว่างทางเดินสำรวจธรรมชาติ

นางไม้???

ทนแดดและฝน

สองข้างทาง เดินไปก็กลัวพลัดตกลงไปข้างล่าง

เข้าในร่มไม้สักที

นี่มันเส้นทางศึกษาธรรมชาติหรือด่าน 18 อรหันต์เนี่ย

ตอนแรกพี่จิ๊บคิดว่าทริปนี้แค่มาเดินเล่นซอฟท์ ๆ เลยใส่ส้นตึกมา

และแล้วก็ถึงทางออก หลังจากที่พยายามถามเจ้าหน้าที่ ที่เดินผ่านมาระหว่างทางว่า

ทางนี้มีทางออกจริงหรือเปล่า เพราะระยะทาง 1400 เมตร ทำไมมันนานจัง

ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า 1 กิโลเมตรจะเรียกเหงื่อได้ถึงเพียงนี้

ออกมาถึงก็เจอพี่จุ๊บนั่งรออยู่แล้ว เลยถ่ายรูปคู่กะพี่จิ๊บซะหน่อย

ดีแทค ชัดเจน ครอบคลุม ทั่วประเทศไทย

บอกลาสระมรกต มุ่งสู่น้ำตกร้อนสะพานยูง ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลกันเท่าไหร่

ถ้าผู้อ่านไปแล้วก็สามารถแวะไปชมได้

ไปเที่ยวภูเก็ต1

2010-02-13T23:59:00.000-08:00

เริ่มเดินทางวันที่ 9-11 ทริปนี้ประกอบด้วย 7 ชีวิต อันได้แก่ พี่จุ๊บ

พี่หนึ่ง พี่เกต พี่จิ๊บ พี่นิ พี่อู๋ และ ข้าพเจ้า

รถของเรา มีห้าคน ซึ่งพี่หนึ่งกับพี่เกต ขับรถมาจากกรุงเทพ

จึงนัดเจอกันที่ภูเก็ตเลย

คณะทัวร์ห้าชีวิต (อายุรวมกันร่วม ๆ 200 ปี) ได้ออกเดินทางจาก

บ้านที่ อ.หาดใหญ่ เวลาประมาณ 05.30

โดยมีคุณพ่อกับคุณแม่มาส่งหน้าบ้านพร้อมโบกมือบ้ายบายคุณลูก

เนื่องจากไม่ค่อยได้เดินทางด้วยรถยนต์ไปต่างจังหวัดไกล ๆ

นานโขอยู่เหมือนกัน และเป็นครั้งแรกที่ได้เดินทางกันเองตามประสา

วัยรุ่น (ใช่หรือเปล่าก็ไม่รู้นะ ไม่ค่อยมั่นใจ)

ผู้เขียนจึงค่อนข้างตื่นเต้นกับทัศนียภาพข้างทางซึ่งโดยมากจะเป็นภูเขา

ที่มีรูปร่างแตกต่างกันไป ขับรถได้ถึงช่วงพัทลุง

ฟ้าสว่างแล้ว ก็เริ่มหาห้องน้ำห้องท่ากันสักหน่อย

ที่จริงแล้วตอนฟ้ามืดก็เห็นปั้มน้ำมันอยู่บ้าง แต่ดูจากสภาพปั้มแล้ว

ผู้เขียนกลัวว่าจะเจอแบบหนังเรื่อง "โกยเถอะเกย์"

จึงกลั้นใจขอเจอห้องน้ำแบบได้มาตรฐานสักหน่อย จึงได้เจอกับ

ปั้มน้ำมันของ ปตท ห้องสุขา และที่ขาดไม่ได้คือ ร้าน

Amazon coffee เช้า ๆ แบบนี้ ไม่มีอะไรที่จะเรียกพลังงานให้ตาสว่าง

ได้ นอกจากกาแฟ (เท่านั้น)

พี่จุ๊บ พี่จิ๊บ และพี่นิ ตรงปรี่เข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัว ส่วนข้าพเจ้ากับพี่อู๋

ก็ตรงไปยังร้านกาแฟทันที บรรยากาศรอบ ๆ ร้าน

ร่มรื่นน่านั่งมาก เต็มไปด้วยไม้เลื้อยและดอกไม้กระถางแขวนไว้รอบ ๆ

ผิดกับบรรยากาศในร้านซึ่งเปิดแอร์กระหน่ำจนหนาวยะเยือก

จึงขอไปนั่งสูดอากาศบริสุทธิพร้อมจิบกาแฟคาปูชิโน่ร้อนสักถ้วยจะดี

กว่า

คาปูชิโนร้อน ๆ กับ น้องจั๊บ

ภาพเบื้องหลังคุณป้า เอ้ย คุณพี่สองคนกำลังจด ๆ จ้อง ๆ ส่งสายตาเลือกเค๊ก

ภาพด้านหน้าของพี่จิ๊บ กับ พี่นิ

หลังจากเติมพลังให้ร่างกายแล้วอันทรุดโทรมแล้ว ก็มุ่งหน้าสู่

จังหวัดตรังอย่างรวดเร็ว เพราะจุดหมายปลายทางของเรา (อาหารเช้า)

อยู่ที่นั่น ใช่แล้วครับ นั่นคือ หมูย่างตรัง อาหารเช้าที่ผู้เขียนโปรดปราน

ตั้งใจว่า ไปถึงต้นตอทั้งที จะกินให้คุ้ม

แต่กินไปคำแรกรับรู้ถึงรสสาบ ๆ ยังไงไม่รู้ ปรากฏว่ากินไปได้ 5 ชิ้น

ต้องขอยอมแพ้

หมูย่างตรังและคณะ

เติมพลังเสร็จก็บอกลา พร้อมโบกมือลาเมืองตรังมุ่งสู่กระบี่

สถานที่แรกที่เราจะถล่มคือ "สระมรกต"

เพลงกับความรักครั้งแรก

2010-01-17T04:30:00.000-08:00

มีหลายคนเคยบอกว่าความรักครั้งแรกนั้น

มักเป็นความรักที่ยากที่จะลืม ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ก็ตาม

สำหรับผู้เขียนคิดว่า ความรักครั้งแรกนั้นมักจบลง

ด้วยความเศร้าเสมอ ความรักครั้งแรกนั้นมักไม่ยั่งยืน

เนื่องจากส่วนใหญ่เกินขึ้นขณะอยู่ในวัยเรียน ตามที่มี

ศัพท์ฝรั่งเรียกความรักในวัยนี้ว่า "Puppy Love"

ซึ่งคำนี้เป็นคำนาม แปลว่า

"ความรักของหนุ่มสาวที่ไม่มั่นคง" ถึงแม้กระนั้นก็ยังมีเด็กหนุ่มสาวในยุคนี้

ให้ความสำคัญกับความรักประเภทนี้มาก และเหมือนกับว่าจะมีอิทธิพลต่อการดำเนินชีวิตที่สุด

ถึงแม้ว่าผู้เขียนจะอายุจะพ้นผ่านเลยวัยรุ่นวัยฉกรรจ์มานานโขแล้ว

แต่ก็ไม่เคยคิดที่จะให้ความรักมีอิทธิพลต่อตัวเรา

อาจจะเป็นเพราะสมัยก่อน สถาบันครอบครัว มีบทบาทต่อชีวิตเรามากกว่าในปัจจุบัน

อาจเป็นเพราะสังคมในปัจจุบันเปลี่ยนไป ผู้หญิงที่เคยอยู่เหย้าเฝ้าเรือน เป็นแม่บ้านอย่างเดียวก็เล็งเห็นว่าคง

จะพาครอบครัวไปได้ไม่ถึงฝั่ง

ผู้เขียนไม่ได้ว่าความรักครั้งแรกนั้นไม่ดีหรอกนะครับ ความรักเป็นสิ่งที่สวยงามสดใส ทำให้ชีวิตเราเต็มไป

ด้วยความหวัง

แต่อยากให้เรานำความรักที่ถึงแม้จะผิดหวังหรือสมหวังมาเป็นประสบการณ์ในการเลือกดำเนินชีวิต

อย่างชาญฉลาด

เพลงที่นำมาเสนอในหัวข้อนี้เป็นผลงานเพลงของ "คริสติน่า อากิล่า"

ซึ่งเป็นเพลงประกอบละคร "รักหลอกๆอย่าบอกใคร"

เนื้อเพลงก็ตรงกับความเป็นจริงที่พูดไว้ว่า

"ถ้าหากเวลา จะเป็นเหมือนดังพู่กัน และใจของคนนั้นดั่ง กระดาษที่เป็นสีขาว"

ใคร ๆ ก็เปรียบเด็กว่าเป็นเสมือนผ้าขาว ก็คงไม่ผิดแผกไปจากความรักในวัยเด็กมากเท่าไหร่

ที่มองทุกอย่างรอบตัวด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์

เรื่องของคนอกหัก

2010-01-16T09:40:00.000-08:00

อยากจะลืมใครสักคน เมื่อหยาดฝนพร่างพรมพลิ้วมา

สายน้ำที่ร่วงหล่น ปนเคล้าหยาดน้ำตา กลับไปคิดถึงคลา แรกที่เราพบกัน

มรสุมที่หาดสีทอง นำเราสองให้ปองรักกัน ฟ้าคำรามเธอกลัว ตัวของเราหนาวสั่น

สื่อดวงตาสัมพันธ์ อบอุ่นพลันสองเรา

ความรักเราเคยสดชื่น แล้วใยแปรเป็นอื่น เหลือแต่เพียงความขื่นขมระทมเมื่อลมพายุหอบฝนมา

เธอไม่ยอมบอกเหตูผลใดๆ...

ปล่อยฉันไว้กลางฝน มาบัดนี้ยามฟ้าสีหม่น ราวกับดลให้ตรมฤทัย รู้เป็นเพียงอากาศ

แต่ไม่อาจห้ามใจ อยากมีเธอชิดใกล้

แต่เธอคงไม่คืน

เจ้าของบล๊อคไม่ได้อกหักนะครับ เพียงแต่เวลาดูหนังละครหรือมิวสิควิดีโอ มักจะเห็นว่า

1. คนอกหักหรือทะเลาะกับแฟนชอบไปทะเล

2. ชอบเดินตากฝน

ไม่รู้ว่าทะเลกับฝน จะช่วยปลอบประโลมหัวใจที่กำลังเหี่ยวเฉาด้วยพิษรักได้อย่างไร

โดยส่วนตัวไม่คิดที่จะทำทั้งสองสิ่ง เพราะว่ายน้ำไม่เป็น จึงไม่ค่อยจะอยากสัมผัสกับน้ำทะเลเท่าไรนัก

จะเดินตากฝนเดี๋ยวกลับถึงบ้านแม่ก็บ่นว่าเดี๋ยวเป็นหวัดเอา เสียเงินเสียทองไปหาหมอซื้อหยูกยามากิน

หลังจากได้ฟังเพลงของเบิร์ดกับฮาร์ทอัลบัม "จากกันมานาน" จึงตอกย้ำความมั่นใจดังกล่าว

ระลึกวัยเยาว์

2010-01-16T06:46:00.000-08:00

ตัวผมเองเกิดที่หาดใหญ่ คุณพ่อเป็นคนหาดใหญ่แต่คุณแม่เป็นคนจังหวัดนครสวรรค์ อ.ชุมแสง

สมัยผมจบอนุบาลสองใหม่ ๆ คุณพ่อป่วยหนัก จนทำให้คุณแม่ผมต้องส่งผมไปอยู่กับคุณยายที่กรุงเทพ

และเรียนต่อระดับชั้นประถม1

ในครั้งนั้นคุณยายท่านยังเป็นคุณนายผู้ว่าฯ จำได้ว่าตอนนั้นคุณตาของผมรับตำแหน่งเป็นผู้ว่าราชการ

จังหวัดหนองคาย เนื่องด้วยหน้าที่ของภรรยาผู้ว่าราชการจังหวัด ทำให้คุณยายต้องออกสังคมบ่อย ๆ

และรู้จักผู้คนมากมาย ทำให้ผมได้มีโอกาสเดินทางไปสังสรรค์กับคุณยายบ่อย แม้จะจำเรื่องราวไม่ได้มาก

แต่สิ่งที่ผมจำได้ดีคือบรรดาเพลงที่คุณยายมักจะฟังระหว่างนั่งรถไปหาเพื่อน

ตอนนั้นคุณยายจะมีเพื่อนสนิทอยู่ท่านนึงอยู่แถวฝั่งธน แต่ผมก็จำไม่ได้ว่าบริเวณไหน

จำได้อย่างเดียวว่า เพื่อนของคุณยายท่านนั้นทำขนมไทยด้วยครับ ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง

ผมหยิบมาชิมระหว่างคุณยายทำขนมเรียกว่าอิ่มแปร้เลย และเป็นเหตุให้ผมชอบรับประทาน ขนมหวาน

จำพวกเม็ดขนุน ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง ตั้งแต่นั้นมา ปัจจุบันขนมไทยหาอร่อยทานยาก

โดยมากจะหวานจนเหมือนกับน้ำตาลทั้งขวดโหลหกใส่ บางเจ้าใส่เข้าปากแล้วรู้สึกถึงคาวไข่

จนแทบจะไม่อยากกลืน เพลงหนึ่งที่จำได้ตอนคุณยายฟังคือเพลง "ครวญ" ซึ่งปัจจุบันผู้เขียน

กลายเป็นคนที่ชอบฟังเพลงเก่า ถ้าจำไม่ผิดที่เคยฟังครั้งแรกจะเป็น คุณลุง "ชรินทร์ นันทนาคร"

ขับร้องไว้ แต่โดยส่วนตัว ชอบพี่ตู่ นันทิดา แก้วบัวสาย นำมาขับร้องใหม่ (ไม่ทำให้ดูเก่าแก่เกินไป)

ฟังแล้วเข้ากับบรรยากาศสบาย ๆ ของกรุงเทพมหานครเมืองฟ้าอมร เมื่อประมาณ 25 ปีก่อน

ไม่ขอบอกนะว่าตอนนี้ผู้เขียนอายุกี่ปี ฟังตอนตะวันโพล้เพล้ มองไปข้างหน้าเห็นพื้นน้ำเป็นสีแดง

เหลือง ทอง (ชักไม่แน่ใจว่าตาตัวเองบอดสีหรือเปล่า) พร้อมกับคลื่นเล็ก ที่เกิดจากบรรดา

เรือข้ามฟากน้อยใหญ่ สมัยก่อนรถเรือก็ไม่พลุกพล่านถึงขนาดนี้ ดูแล้วเวิ้งว้างดี

เมื่ออยู่ริม ฝั่ง ชล ฉันยล ทุกยาม

เย็นพักในร่มเงา ไม้เอนฉัน มอง เห็นนก บินกลับรัง

ตะวันใกล้จะ ลับ แล้วเห็นเรือแจว อยู่ ริม ฝั่ง

เฝ้าแต่ครวญ แต่ครวญครวญหา น้ำตา หลั่ง

จึงร้องสั่ง อา ลัย

เฝ้าแต่ครวญ สั่งคำ แม้เรือ ลอยลำ ไป

พบคนที่เคยซึ้งใจ ขอเรือ นำเธอมาให้ที

ตะวันใกล้จม แผ่นน้ำ สายชลงาม ดังกำ มะหยี่

โอ้ว่าดาว ว่าดาวดวงนี้ แสงพลันริบหรี่คงริบหรี่ เช่น เรา

เฝ้าแต่ครวญ สั่งคำ แม้เรือ ลอยลำไปพบคนที่เคยซึ้งใจ

ขอเรือ นำเธอมาให้ ที ตะวันใกล้จมแผ่นน้ำ

สายชลงาม ดังกำมะหยี่โอ้ว่าดาว ว่าดาวดวงนี้

แสงพลันริบหรี่คงริบหรี่ เช่น เรา...

ช้าง ช้าง และก็ช้าง

2010-01-09T08:59:00.000-08:00

ไม่ได้พาบรรดา พังนาตาลี หรือ พังกำไล มาลงในบล๊อคนะครับ แต่เป็น กล้วยไม้ป่า สกุลช้าง

ซึ่งเพื่อนร่วมก๊วนซ์ของเค้ามีอยู่ 4 ชนิดด้วยกันคือ

ช้าง (Rhynchostylis gigantea) ไอยเรศหรือพวงมาลัย (Rhynchostylis retusa)

เขาแกะ (Rhynchostylis coelestis) และช้างฟิลิปปินส์ (Rhynchostylis violacea)

สำหรับ 3 ชนิดแรกมีถิ่นกำเนิดในประเทศไทยและประเทศใกล้เคียง ส่วนช้างฟิลิปปินส์มีถิ่นกำเนิดอยู่ใน

ประเทศฟิลิปปินส์

จากการสำรวจพบว่ากล้วยไม้สกุลช้างที่มีอยู่ในโลก มีถิ่นกำเนิดอยู่ในแถบเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น ไทย

พม่า มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ ประเทศในแถบอินโดจีน อินเดีย ศรีลังกา ภาคใต้ของหมู่เกาะในทะเลจีน

และหมู่เกาะอินเดียตะวันออก สำหรับในประเทศไทยพบว่ากล้วยไม้สกุลช้างมีกระจายพันธุ์อยู่ทุกภาค

ของประเทศ บางภาคอาจมีกล้วยไม้สกุลช้างชนิดหนึ่งแต่อาจไม่มีอีกชนิดหนึ่ง

กล้วยไม้ช้างเป็นที่นิยมเลี้ยงกันมากเนื่องจากเลี้ยงได้ง่าย ออกดอกทุกปี

การที่กล้วยไม้ชนิดนี้ได้ชื่อว่า “ช้าง” อาจมาจากสองกรณีคือ ลักษณะที่มีลำต้น ใบ ราก ช่อดอก และดอก

ใหญ่กว่ากล้วยไม้ชนิดอื่น อีกกรณีหนึ่งอาจเป็นเพราะดอกตูมของกล้วยไม้ชนิดนี้มีรูปร่างคล้ายหัวช้างและมี

เดือยดอกคล้ายกับงวงช้าง

ช้างแบ่งออกเป็น 3 ประเภทตามลักษณะสีของดอก คือ ช้างกระ ช้างแดง และช้างเผือก

นี่คือเรื่องราวเล็ก ๆ น้อย ๆ ซึ่งนำมาเสนอเป็นเกล็ดความรู้พอสังเขป

ต่อไปจะเป็นการอวดกล้วยไม้ที่บ้านผมแล้ว อิอิ

เริ่มด้วยช้างค่อมลำพูน

ในรูปนี้ยังละอ่อนอยู่เลยนะครับ แบบว่าเพิ่งออกดอกต้นแรกในชีวิต เลยถ่ายทุกวันเลย

ตามด้วยช้างกระ

ปิดท้ายด้วย ช้างเผือก (ไม่ใช่สถานที่ซึ่งโกโบรินัดกับอังศุมาลินนะครับ)

แคทลียา ราชินีแห่งกล้วยไม้

2010-01-08T05:30:00.000-08:00

แคทลียา มักเป็นสายพันธุ์กล้วยไม้แรก ๆ ที่นักเล่นกล้วยไม้พูดถึง อาจเป็นเพราะ ดอกที่มีขนาดใหญ่

มีกลิ่นหอม และสีสันฉูดฉาด แคทลียาจึงเป็นกล้วยไม้ที่ครองใจนักเล่นกล้วยไม้มาช้านาน

จากเขตร้อนแถบอเมริกากลาง ได้มีการนำสายพันธุ์เข้ามาสู่ประเทศไทย ในสมัยรัชกาลที่ 5

โดยเฮนรี อาลาบาศเตอร์ โดยนำเข้ามาปลูกในพระราชอุทยานสราญรมย์ ตรงข้ามพระบรมมหาราชวัง

ปัจจุบันได้มีการผสมผสานข้ามสายพันธุ์จนผู้เขียนก็จนปัญญาจะไปจดจำเทือกเขาเหล่าก็

เอาเป็นว่าผู้เขียนขอนำเสนอ (อยากจะโชว์) กล้วยไม้ที่บ้าน ใครจะทำไม อิอิ

ไต้หวันควีน

ควีนสิริกิตติ์

มาเป็นทีม

เอื้องผาเวียง

2010-01-07T23:08:00.000-08:00

เอื้องผาเวียง dendrobium albosanguineum Lindl.

เอื้องผาเวียง เป็นกล้วยไม้อิงอาศัยที่มีดอกขนาดใหญ่ดอกบานกว้างประมาณ 5 ซม.สีขาวกลีบปากด้านในเป็นสีม่วงแก่ ดอกบานทนนานหลายวัน..เสียดายที่ดอกไม่มีกลิ่นหอม ปลูกมา 2 ปีกว่าแล้วเพิ่งได้ยลโฉมก็ปีนี้เอง

มีแค่สามดอกพอเป็นกำลังใจให้ผู้เขียนสู้ต่อไป

การกินอาหารตามลำดับการย่อย

2010-01-07T21:40:00.000-08:00

หลายคนคงเริ่มสงสัยว่า การย่อยอาหารเกี่ยวข้องอะไรกับการกินอาหาร ในเมื่อใส่ปากเคี้ยว ๆ กลืน ๆ

ก็ลงท้องเหมือนกัน แต่หากเราเข้าในอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับกลไกของร่างกายเรา จะทำให้เรามีสุขภาพดี

กินไปก็ไม่เสียประโยชน์เปล่า ๆ

การกินอาหารตามลำดับการย่อย ถ้าจะพูดให้เข้าใจง่าย ๆ ก็คือ กินอาหารที่ย่อยง่ายก่อน แล้วค่อยทาน

อาหารที่ย่อยยาก ตามลำดับ เพราะอาหารที่ย่อยง่ายจะลงไปสู่ลำไส้เล็กอย่างรวดเร็ว ฉะนั้นกระเพาะ

ของเราจึงว่า เมื่อถึงเวลาที่เราต้องทานอาหารที่ย่อยยาก กระเพาะของเราก็จะมีพื้นที่เต็ม ๆ ร่างกายของเรา

จะไม่ต้องทำงานหนัก ส่งผลให้ร่างกายของเราสบาย ไม่อึดอัด

ลำดับอาหารจากย่อยง่ายไปสู่ยาก โดยทั่วไปเรียงดังนี้

ลำดับแรกเป็นจำพวกน้ำผักผลไม้ เนื่องจากเป็นการนำเอาน้ำจากผักผลไม้มาใช้ ทำให้อาหารดูดซึมเร็ว

และย่อยง่ายที่สุด จากกระเพาะไปสู่ลำไส้เล็ก และเข้าสู่กระแสเลือดได้เลย

ลำดับที่สอง คือ ผลไม้ เนื่องจากมีสารอาหาร มีเส้นใย และน้ำตาล ให้กำลังได้รวดเร็วและหมดเร็วเช่นกัน

การรับประทานผลไม้ที่ดี ควรเลือกรับประทานผลไม้ที่มีรส เปรี้ยว มัน แต่น้อยก่อน

แล้วจึงตามด้วยผลไม้รสหวาน

ลำดับที่สาม ผักสด ผักลวก และผักต้ม เป็นอาหารที่ให้พลังงานยาวกว่าผลไม้ มีฤทธิ์ค่อนไปทางเย็น

จึงคุ้มครองเซลล์ของร่างกายได้ดี ช่วยซับความร้อนจากพลังงานเผาผลาญได้

ลำดับที่สี่ ข้าว ขนมปัง ซึ่งเป็นแป้งหรือคาร์โบไฮเดรต ที่ให้พลังงานยาวนานขึ้นต้องการการย่อยมากขึ้น

ลำดับที่ห้า กับข้าว เต้าหู้ ถั่วต่าง ๆ เป็นโปรตีนที่ต้องการเผาผลาญอย่างยิ่ง และให้พลังงานยาวนาน

ลำดับที่หก คือ ไขมัน น้ำมัน เนย นม อาหารทอดทั้งหลาย ต้องการการย่อยมากที่สุด

และให้พลังงานยาวนานที่สุด

ลำดับที่เจ็ด คือ น้ำซุปหรือน้ำแกง เป็นตัวปิดท้ายในการกิน ให้ร่างกายได้น้ำอย่างเพียงพอ

หลังจากการกินเสร็จนั้น เรายังไม่ควรดื่มน้ำในทันที เพราะน้ำมีฤทธิ์เย็น ก็จะทำให้กระเพาะอาหารเย็น

ในขณะที่กระเพาะอาหารต้องการความร้อนเพื่อมาย่อยอาหาร

จะเห็นได้ว่า การทานอาหารตามลำดับการย่อย โดยเข้าใจถึงระบบของร่างกายเรา

ทำให้ร่างกายทำงานได้อย่างถูกต้อง มีประสิทธิภาพ ช่วยคุ้มครองเซลล์ของร่างกายจากการกระแทก

ด้วยความร้อนที่เกิดจากการสันดาปทั้งหลาย และเป็นการสร้างพลังงานให้แก่ร่างกาย และไม่ล้มป่วยบ่อย

เกลือเค็มแต่ดี

2010-01-07T07:26:00.000-08:00

"เกลือ" เป็นสารอาหารที่มีความสำคัญต่อร่างกายของทั้งคนและสัตว์

เนื่องจากมีส่วนประกอบของธาตุไอโอดีนซึ่งเป็นธาตุอาหารที่ช่วยป้องกันเราจากโรคคอพอกหรือโรคเอ๋อ

นอกจากนี้ร่างกายของเรายังต้องการเกลือเพื่อรักษาสมดุลของน้ำในร่างกาย

เพื่อให้เซลล์และเนื้อเยื่อทำงานเป็นปกติ

ในด้านของชีวิตประจำวันเกลือยังคงไว้ซึ่งความสำคัญอย่างไม่น่าเชื่อเลยทีเดียว หลายพันปีก่อน

เกลือเป็นสิ่งที่หายากและเป็นสิ่งที่ต้องการอย่างยิ่ง เราใช้เกลือในการปรุงรสชาติที่ทำให้อาหารเค็มมาตั้งแต่โบราณ

ในอดีตเราใช้เกลือเพื่อการถนอมอาหาร ทำให้เก็บไว้ได้นานขึ้นโดยนำเกลือแกงมาหมักกับผักหรือเนื้อสัตว์

เพราะเกลือแกงมีคุณสมบัติในการดูดน้ำและความชื้นทำให้เนื้อสัตว์และผักแห้งและสามารถเก็บไว้ได้นาน

แม้กระทั่งการทำมัมมี่ของอียิปต์โบราณยังต้องใช้เกลือจำนวนมากทับร่างของฟาโรห์ไว้เป็นเวลา 3-7 วัน

เนื้อจะแห้งติดกระดูกเลยทีเดียว (ผู้เขียนเคยดูสารคดีเกี่ยวกับมัมมี่)

ในสมัยโบราณเกลือจึงกลายเป็นสิ่งที่ต้องการและหายากถึงขนาดมีการทำสงครามเพื่อแย่งชิงเจ้าผลึกเค็ม ๆ

นี่กันเลยทีเดียว ตัวอย่างเช่นสงครามเกลือในสหรัฐอเมริกา พ่อค้าเกลือในแคริบเบียนจะเก็บเกลือไว้ในห้องใต้ดิน

ชาวจีน ชาวโรมัน ชาวฝรั่งเศส ชาวเวนิซ ตระกูลฮัพเบิร์ก และรัฐบาลอื่นๆ อีกมากมายได้เก็บภาษีเกลือเพื่อหาเงิน

ในการทำสงคราม มีการจ่ายเกลือเป็นค่าจ้างให้แก่ทหาร และบางครั้งก็ให้แก่คนงานด้วย

เกลือนั้นมีอยู่มากมายในโลกนี้จนอาจกล่าวว่า "ไม่มีที่ใดในโลกที่ไม่มีเกลือ" เกลือจากน้ำทะเล

เราเรียกว่า "เกลือสมุทร" เป็นเกลือที่ทำขึ้นด้วยวิธีการตากน้ำทะเลให้น้ำระเหยไป เหลือเป็นผลึกเกลือสีขาว

"เกลือสินเธาว์" เป็นเกลือที่เกิดจากดินเค็มที่น้ำชะล้างแล้วแห้งไป ปรากฏเป็นคราบเกลือติดอยู่บนผิวดิน

มีลักษณะขาวร่วน เกลือสินเธาว์มีความบริสุทธิกว่าเกลือสมุทร แต่เกลือสมุทรที่ผ่านกระบวนการผลิตที่ดี

จะมีแร่ธาตุต่อผิวพรรณมากกว่าเกลือสินเธาว์

เกลืออีกชนิดหนึ่งคือเกลือเอปซอม เรียกอีกอย่างว่า "ดีเกลือฝรั่ง" พบทั่วไปในแหล่งที่มีเกลือแร่

หรือน้ำทะเลระเหยเป็นไอ เกลือชนิดนี้มักใช้ในเรื่องความงาม

เกลือกับการทำความสะอาดรูขุมขนแบบล้ำลึก โดยการเติมเกลือเอปซอม 1 ช้อนชา

ลงในน้ำอุ่นครึ่งแก้ว ใช้ขัดผิวเพื่อกำจัดสิวเสี้ยน ทำความสะอาดรูขุมขน ทำให้ผิวพรรณสดชื่น

บำรุงผิวให้นุ่มนวลด้วยการใช้เกลือเอปซอม 1 กำมือนวดตัวขณะอาบน้ำ จะช่วยขัดผิว

และทำให้เซลล์ที่ตายแล้วหลุดออก ทำให้ผิวพรรณนุ่มและสดชื่นขึ้น

ลดรอยคล้ำใต้ดวงตา ใช้เกลือสมุทร 2 ช้อนชาผสมน้ำอุ่นสองถ้วย แล้วใช้ผ้าหรือสำลีจุ่มในน้ำเกลือ

นำมาวางปิดบริเวณเปลือกตาทั้งสองข้างไว้สักครู่ รอยคล้ำจะจางลง

ช่วยฟอกฟันขาว บดเกลือสมุทร 1 ส่วนให้เป็นผงละเอียด ปั่นผสมกับเบคคิ้งโซดา 2 ส่วนให้เข้ากัน

แล้วนำไปถูฟัน จะทำให้ฟันขาว และยังช่วยป้องกันคราบหินปูนที่เกาะตามซอกฟันได้อีกด้วย

ลดความมันบนใบหน้า เริ่มด้วยการใช้ผ้าขนหนูชุบน้ำร้อน แล้วบิดให้หมาด ๆมาวางปิดบนใบหน้า

ทิ้งไว้ประมาณ 5 นาที เพื่อเปิดรูขุมขนให้กว้างขึ้น นำผ้าขนหนูออกแล้วใช้เกลือสินเธาว์หรือเกลือสมุทร

1 ช้อนชาผสมน้ำธรรมดาในขวดสเปรย์ขนาดเล็ก ฉีดพ่นน้ำเกลือให้ทั่วทั้งใบหน้า ใช้ผ้าขนหนูเช็ดให้แห้ง

จะช่วยบำรุงผิวหน้าให้กลับมีสุขภาพดีและสดชื่นขึ้น

ลบรอยผิวหน้งที่หยาบและเป็นรอยแตก นำเกลือสมุทร 1 ถ้วย เกลือเอปซอม 1 ถ้วย และน้ำมันพืช

1 ถ้วย ผสมให้เข้ากันดี ขัดถูบริเวณผิวหนังที่หยาบกร้าน เช่น รอยด้านที่เท้า หัวเข่า และข้อศอก

จะทำให้ผิวหนังที่หยาบกร้านอ่อนนุ่มขึ้น

ช่วยเพิ่มน้ำหนักให้เส้นผม ผสมเกลือป่น 1 ช้อนโต๊ะกับน้ำสะอาด 1 ถ้วย คนให้เข้ากัน

แล้วเทลงในขวดสเปรย์ ฉีดพรมเส้นผมในขณะจัดแต่งทรง แล้วปล่อยให้แห้งเองตามธรรมชาติ

เพียงเท่านี้ผมก็จะมีน้ำหนักตามธรรมชาติ

นอกจากสรรพคุณในด้านการเสริมความงามแล้ว เกลือยังใช้ในทางการบำบัดโรคอีกด้วย

บรรเทาอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ สารละลายเกลือเอปซอมช่วยดึงของเหลวออกจากร่างกาย

และลดอาการบวมของเนื้อเยื่อต่าง ๆ ในขณะที่ดึงของเหลวออกจากผิวก็ยังดึงเอากรดแล็กติกออกมาด้วย

เพราะกรดนี้ทำให้ร่างกายปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ วิธีทำคือเติมเกลือเอปซอม 1-2 ถ้วย ลงในอ่างน้ำร้อน

และแช่ตัวเพื่อผ่อนคลาย

ลดอาการเคล็ดขักยอกและฟกช้ำ เกลือเอปซอมช่วยลดการบวมที่เกิดจากอาการเคล็ดขัดยอก

และฟกช้ำ โดยเติมเกลือเอปซอม 2 ถ้วยลงในน้ำอุ่นแล้วแช่ส่วนที่เป็น

ไอเพราะเป็นหวัด แค่เอาน้ำเปล่า 1 ถ้วย มาเหยาะเกลือลงไป 1 ช้อนชา คนเบาๆ

จนกว่าเกลือจะละลาย แล้วใช้บ้วนปากกลั้วคอหลายๆ ครั้ง ความเค็มจะเข้าไปละลายเสมหะในลำคอ

ทีนี้ก็ไม่ต้องไอให้คนข้างๆ รำคาญแล้ว

มึนหัว สมองไม่แล่น สาวทำงานที่เจอแบบนี้อย่ารอช้า รีบรองน้ำอุ่นให้เต็มถัง

หยอดเกลือลงไป 2-3 ช้อนชา แล้วเอามาอาบ รับรองว่าสมองจะโล่งคิดงานได้รวดเร็ว

เพราะเกลือช่วยกระตุ้นให้เลือดลมไหลเวียนดี มีเลือดไปหล่อเลี้ยงสมอมึนหัว สมองไม่แล่น

สาวทำงานที่เจอแบบนี้อย่ารอช้า รีบรองน้ำอุ่นให้เต็มถัง หยอดเกลือลงไป 2-3 ช้อนชา แล้วเอามาอาบ

รับรองว่าสมองจะโล่งคิดงานได้รวดเร็ว เพราะเกลือช่วยกระตุ้นให้เลือดลมไหลเวียนดี

มีเลือดไปหล่อเลี้ยงสมอง

เร่งให้อาเจียน ถ้าบังเอิญกินสารพิษเข้าไป หรืออึดอัดอาหารไม่ย่อย จนต้องทำให้อาเจียนออกมา

ให้ดื่มน้ำเกลือเข้มข้นแก้วใหญ่ๆ ไม่นานจะได้อาเจียนสมใจ

คัดจมูก จะแค่คัดจมูกน้ำมูกไหล หรือลุกลามจนกลายเป็นโรคจมูกอักเสบก็ตาม ให้ใช้น้ำเกลือเจือจาง

หยอดเข้าไปในรูจมูกทั้งสองข้าง เกลือจะช่วยฆ่าเชื้อโรคในโพรงจมูก จะได้หยุดซี้ดซ้าดปาดน้ำมูกได้เสียที

คันตามผิวหนัง ทาบริเวณที่คันด้วยน้ำเกลือ เชื้อราบริเวณนั้นจะสิ้นฤทธิ์
โรคตาแดง โรคนี้มีเชื้อโรคเป็นตัวการอยู่เบื้องหลัง แต่สามารถปฐมพยายาบาลตัวเอง

ก่อนถึงมือหมอได้ง่ายๆ ด้วยการเอาผ้าขนหนูสะอาดๆ (ถ้าต้มฆ่าเชื้อโรคก่อนได้ยิ่งดี)

จุ่มน้ำเกลือแล้วเอามาเช็ดตา อาจจะแสบบ้างแต่นั่นล่ะคือยาดี หลังจากที่เกลือเข้าไปฆ่าเชื้อโรคในตาแล้ว

ก็ล้างตาหลายๆ ครั้งด้วยน้ำสะอาด อาการบวมแดงมีขี้ตาของคุณจะทุเลาลง

แม้ว่าทุกวันนี้เกลือจะเป็นสิ่งที่หาง่าย ราคาถูก จนดูเหมือนจะด้อยค่า แต่เราคงปฎิเสธไม่ได้ว่า

เราขาดเกลือไม่ได้จริง ๆ

-----------------------------------------------------

แหล่งข้อมูล

- การผลิตและการตลาดของเกลือในประเทศไทย โดยกองวิจัยเศรษฐกิจการเกษตร สำนักงานเศรษฐกิจ

การเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์

- เกลือ คุณสมบัติและการใช้ประโยชน์ เรียบเรียงโดย กุลรัตน์

- 1001 ตำรับยาใกล้ตัว โดยรีดเดอร์ส ไดเจสท์ (ประเทศไทย)

ไหว้พระห้าวัด

2010-01-04T04:06:00.000-08:00

ถึงแม้ตัวจั๊บเองเป็นคริสตชน แต่ที่บ้านก็นับถือพุทธ ทุกปีใหม่คุณแม่และพี่ ๆ จะไปไหว้พระกัน

แต่เนื่องจากวันที่ 1 ของทุกปี ทุกที่ก็แน่นขนัดไปด้วยฝูงชนอยู่แล้ว จึงตั้งกติกาใจกันไว้ว่า ทุกวันที่ 4

ของเดือนมกราคม เราจะไปไหว้พระกัน แรกเริ่มเดิมทีตั้งเป้าไว้ 9 วัด แต่นานไปสังขารเริ่มไม่เอื้ออำนวย

ปัจจุบันเหลือแค่ 5 วัน คาดว่าในอนาคตอันใกล้อาจจะเหลือแค่ 3 วัดหรือไม่ก็นอนไหว้อยู่ที่บ้าน

วัดแรกที่ไปคือวัดหงส์ประดิษฐาราม หรือที่เรียกกันติดปากว่าวัดคอหงส์ อาจจะเป็นเพราะตั้งอยู่บริเวณ

ที่เรียกว่า สามแยกคอหงส์ หากมองไปจะเห็นเขาคอหงส์ชัดเจนมาก

ศาลจตุคามรามเทพ

เทวดาเฝ้าประตู (คิดว่าน่าจะเป็นอย่างนั้น เพราะตอนไปศาลเจ้าจีนก็จะมีรูปปั้นสองฝั่งซ้ายขวาเช่นกัน)

ภายในศาล

จริง ๆ แล้วแม่กับพี่ ๆ ไปไหว้พระที่อยู่ในโบสถ์ครับ แต่เนื่องจากผมไม่ได้ไหว้ จึงเดินสำรวจรอบ ๆ วัด

วัดที่สองคือวัดศรีสว่างวงศ์หรือวัดเกาะเสือ

พระประธานภายในอุโบสถ์

ภายจิตรกรรมฝาหนังภายใน เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าสิบชาติ

รูปปั้นแม่ธรณีบีบมวยผมภายในวัด

วัดที่สาม (น่าจะเรียกว่าศาลเจ้ามากกว่า) คือ ท่งเซียเซี่ยงตึ๊ง ภายในบริเวณรั้ว มีทั้งศาลเจ้าจีน

และลานกว้างซึ่งมีตำหนักของพระพรหมและพระพิฆเนศวร

ถ่ายบริเวณด้านหน้าศาลเจ้า

ลานด้านหน้ามูลนิธิ

ศาลพระพรหม

ศาลพระพิฆเนศวร

วัดที่สี่คือวัดมงคลเทพวรารามหรือวัดปากน้ำหาดใหญ่ วัดนี้ก่อตั้งโดยพระอาจารย์แอบ ซึ่งเป็นศิษย์

ของหลวงพ่อสดแห่งวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เดินเข้าไปก็ต้องเขย่งเป็นกระต่ายขาเดียว อันเนื่องมาจาก

กับระเบิดนานาชนิด เช่น ระเบิดอุนจิสุนัข ระเบิดอุนจิแมว ตบท้ายด้วยระเบิดอุนจิไก่ ด้วยความที่ต่างคน

ต่างสาละวนกับการหลบหลีกกับดักอยู่ พี่สาวผมคงจะตาลายกระมัง บอกว่า ข้างหน้านี้ไม่ต้องหลบหรอก

มันเป็นผลไม้ที่ตกลงมาจากต้น ผมมองไปก็เห็นว่ามันเป็นอุนจิสุนัขแห้งชัด ๆ เลยเปรยกับพี่สาวว่า

"เจ๊ก็ลองหยิบมากินดูสิ" สร้างความเฮฮากันไปได้ชั่วขณะหนึ่ง (ดีที่ว่าพี่สาวไม่หยิบมากินจริง ๆ)

ปีที่แล้วพี่สาวจากระยองมาแล้วโยนเหรียญลงในบาตรได้ ปรากฏว่าปีนั้นโชคดีตลอดปีเลย

ปีนี้ผมลองโยนบ้าง โยนไป 20 กว่าครั้งถึงจะเข้า หึหึ

พระยืนบริเวณหลังวัดครับ

ที่สุดท้ายคือศาลเจ้าพ่อเสือครับ ตั้งอยู่บริเวณถนนนิพัทธ์อุทิศสอง ใกล้ ๆ ปั้มเอสโซ่

บรรยากาศตรงกันข้ามของศาลเจ้า

ด้านหน้า

ภายในศาลเจ้า

ขอสักรูปก็ยังดี คุคุ

อากาศร้อนมาก ปิดท้ายทริปนี้ด้วยไอศรีมสเวนเซ่น ผมขอแบบเป็น scoop พร้อม topping เป็น

cherry 4 ลูก

ปิดท้ายด้วยรูปผู้เขียนอีก อิอิ

ของขวัญปีใหม่แจกญาติผู้ใหญ่

2010-01-03T07:58:00.000-08:00

ทุก ๆ ปี จะมีคุณอามาสวัสดีปีใหม่คุณพ่อของผม เนื่องจากท่านเป็นพี่คนโต จึงมีน้อง ๆ มากันเยอะ

ส่วนพวกผมซึ่งเป็นลูกก็อยากจะมีของที่ระลึกแจกอา ๆ สักเล็กน้อย ปีนี้มีอะไรให้ทำเยอะแยะ

กว่าจะนึกได้ก็จวนเจียนจะปีใหม่แล้ว ไม่มีไอเดียอะไรเลย เล็งเห็นกระเป๋าสานโอท๊อปใบละ 169 บาท

ลายสวยและไม่ซ้ำแบบใคร แถมใช้งานได้จริง แถมน้ำตาลทรายขาวและน้ำตาลทรายแดงอีกอย่างละกล่อง

รวมแล้วเบ็ดเสร็จประมาณ 230 บาทต่อ 1 ท่าน

พร้อมกับกล่าวว่า "ขอให้ชีวิตมีแต่ความหวานตลอดปี 2010"

สวัสดีปีใหม่ทุกท่านด้วยครับผม

ไปโบสถ์ก่อนวันคริสมาต์

2010-01-02T04:59:00.000-08:00

24 ธันวาคม เนื่องจากโดยส่วนตัวไม่ชอบผู้คนมากมาย จึงปลีกวิเวกไปไหว้พระที่โบสถ์ในช่วงกลางวันก่อน

โดยมีพี่สาวเป็นตากล้อง ผมคงไม่ต้องบอกประวัติหรือความเป็นมาของวันคริสต์มาสให้มากความหรอกครับ

เพราะคาดว่าทุกท่านก็น่าจะทราบความสำคัญดี โดยเฉพาะคริสตชน

ปีนี้ดูเหมือนพิเศษกว่าทุกปีที่ผ่านมา ทั้งถ้ำแม่พระแลดูแปลกใหม่ ไม่ซ้ำกับทุกปีที่ผ่านมา จึงเป็นที่ตื่นเต้น

สำหรับผมมากมาย

บรรยากาศในวัดน้อย

พระกุมารเยซูในถ้ำแม่พระ

บริเวณถ้ำแม่พระ

วันกินขนมอี๋

2010-01-02T02:03:00.000-08:00

22 ธันวาคม ตรงกับวันไหว้ขนมอี๋ ครั้นจะซื้อที่เค้าขายมาก็แลดูไม่ใช่บุคคลิกของพ่อครัวหัวป่าก์

เลยตั้งใจไว้ว่าจะทำเอง แล้วคิดว่าน่าจะทำไส้ด้วย เพื่อให้ดูแปลกใหม่ จึงคิดทำไส้งาดำครับ

ไม่มีอะไรยาก ซื้องาดำ มาตำกับถั่วตัด แล้วตัวแป้งก็ใช้แป้งข้าวเจ้า ออกมาก็ดูน่าทานดีครับ

ซดกับน้ำขิงร้อน ๆ อร่อยซะไม่มี